อย่างที่เคยกล่าววอ้างไว้ในหลายๆกระทู้
มันมาถึงจุดที่ต้องแตกหักกันไปข้างแล้วครับ
ในเมื่อ หาวิธีคุยกันไม่ได้ คือฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งก็ต้องการอย่างใดอย่างหนึ่งซึ่งไม่มีตรงกลางให้เป็นตัวเลือก
ถอยก็ไม่ได้ หนีก็ไม่ได้ ไปต่อไปก็เจอแต่อย่างนี้
ในเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้ว แตกหักไปข้าง ก็จะได้ผลสรุป รู้แพ้รู้ชนะกันไปเลย
นี่ไม่ใช่การต่อยมวยแล้วรอการป้องกันแชมป์ แต่นี่คือมวยที่ต้องตายกันไปข้าง ต้องแลกมาด้วยเลือดเนื้อและจิตวิญญาณมากมายของคนที่รักอุดมการณ์ มันเป็นมวยที่ไม่มีจำกัดเวลาเพราะฉะนั้น ผู้แพ้คือผู้ลาจาก
สังคมเราทนรอไม่ได้แล้วครับ ในเมื่อ ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมกัน มันต้องไปให้ถึงที่สุดแล้วครับ เพื่อที่คนแพ้จะกลับไปเยียวยา คนชนะเดินหน้าต่อไป
ประเทศชาติไม่ใช่ของใครคนใดคนหนึ่ง จะมัวแต่มารอพันธมิตร ไม่ไหวแล้วครับ จะมัวแต่มารอรัฐบาลหน้าก็ไม่ไหวเหมือนกัน ทางออกของวันนี้ ต้องไปให้สุดทางให้เร็วที่สุด
ทางลัดมีทางเดียว ล้มพันธมิตร
ทางที่ต้องเผชิญอย่างยากลำบากต่อไปของนักอุดมการณ์ที่ต่อสู้พวกจังไรโกงกินบ้านเมือง (( สู้ตลอดชีวิต )) และจะไม่ได้อะไรเลย ถ้าพวกมรึงไม่ได้เข้าไปเป็นชุดจัดตั้งรัฐบาล
รัฐธรรมนูญมีไว้ให้แก้ มีได้มีไว้ให้ใช้ มันต้องแก้กันไปเรื่อยๆ เพื่อให้สอดคล้องกับยุคสมัย ไม่มีใครหรอกครับ ที่ไม่อยากจะแก้รัฐธรรมนูญ มันอยากแก้กันทุกคน เพราะผลประโยชน์มันอยู่ที่ตรงนั้น
ทักษิน แก้ให้ขายหุ้นไม่เสียภาษี
ชวนแก้ให้ ที่ดินครอบครองไม่ผิดกฏหมาย
พี่มาร์คจะมาแก้ ให้แบ่งแยกดินแดนได้ ความฝันสูงสุดของชาวมุสลิมที่ ดั่งด้น ฝากฝันกันมานานกว่า 70-80 ปี ในการเข้าแทรกแทรงการเมืองไทย
พันธมิตรแก้ให้ตนเองได้เป็นใหญ่ จะปลดหนี้ตัวเองด้วยซ้ำหลังเขามาบริหารรัฐบาล
พวกมรึงมีแต่คิดกันอย่างนี้ จังไร ประเทศชาติต้องการคนเหล่านี้จริงๆหรือ
มองซ้ายเจอหมา มองขวาเจออีกา มองไปข้างหน้าเจอตัวเกี้ย
มอไปข้างหลังยังเจอ อี ตุ๊...........
แล้วอย่างนี้ประเทศชาติจะเดินไปทางไหน จะเชื่อใจใครได้ ประชาชนจากเดิมทีเป็น ผู้เลือก แต่กลับเป็นผู้ถูกหลอกใช้ให้เป็นเครื่องมือ
ทำไมเราไม่ปล่อยให้เป็นไปตามกลไกของกระบวนการยุติธรรม นั่นก็เพราะมันไม่มีความยุติธรรมในกระบวนการที่แท้จริง ศาลจะตัดสินได้ก็ต้องอ่านจากประมวลกฎหมาย และพระราชบัญญัติต่างๆและ......หนังสือที่คนเขียนขึ้นมาทั้งนั้น แก้ไขกันตลอดมาช่วง 40 - 50 ปีที่ผ่านมา และก็ต้องแก้ไขกันไปตามยุคสมัยเพ่อให้สอดคล้องกับชีวิตความเป็นอยู่จริงๆ
ทีนี้ ใครๆก็อยากจะแก้กันซะเหลือเกิน ให้ตนเองพ้นผิด ให้ตนเองได้ผลประโยชน์มากที่สุด
ผมถึงบอกไง ยกเลิกกฎหมาย เปลี่ยนเป็นคนถือปืนเป็นใหญ่ ให้ประชาชนแมร่ง ร่วมใจเป็นหนึ่งเดียวที่จะร่วมกันสร้าง ปฏิหารที่แท้จริง เสียสละกันอย่างแท้จริง ทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อรวมใจกันเป็นหนึ่งเดียวอย่างแท้จริง นั่นแหล่ะ แล้วค่อยสร้าง รัฐมนูญฉบับใหม่ขึ้นมาใหม่
เวลานี้ เหมาะสมที่จะ เป็นคอมมิวนิสต์ที่สุดแล้วครับ เพราะการเป็นประชาธิปไตยที่ไม่มีคนยอมรับ จะมีไปทำไมเสียงข้างมาก ถ้ายังต้องหวาดผวากับเสียงข้างน้อย
แม้เสียงข้างน้อยจะถูกในหลายๆเรื่อง แต่ความเป็นประชาธิปไตยนั้นหมายถึงอะไรหล่ะครับ นี่ไม่ใช่ห้องเรียน นี่ไม่ใช่สนามกีฬา แต่นี่มันคือแผ่นดินที่เราอาศัยอยู่ ผมว่าถ้าเป็นบ้านเมืองอื่น ไอ้ที่บุกเข้าทำเนียบไปตั้งแต่วันแรกก็ตายห่ากันไปหมดแล้ว ไม่เหลือมา 3-4 เดือนอย่างนี้หรอก
นี่สิ...บ้านเมืองเราเป็นอะไร ให้คกลุ่มหนึ่งบุกยึดสถานที่ราชการได้ตามอำเภอใจเยี่ยงนี้ นี่สิ ต้องถามว่าพวกมรึงทามอารายกานอยู่ คนผิด ต้องลงโทษ ทำไม เข้าไปจับไม่ได้ ทำไมสิ่งที่เขาทำนั้นมันละเมิดต่อกฎหมายแล้ว ไม่มีใครเข้าช่วยไปจัดการขับไล่ขั้นรุนแรง เอาปืนไปจ่อยิงเรียงตัว ทั้งทหารทั้งตำรวจก็ไม่มีความผิดหรอกครับ เพราะมันบุกรุกสถานที่ราชการ โดยอำนาจของผู้รักษาการณ์แล้วมีสิทธิ์ปกป้อง 100% ทำไมไม่ทำ
กรูจะเฉลยให้
1. เบื้องหลังมีผู้ใหญ่ที่ไม่สามารถเอ่ยนามได้ เป็นไฟเขียวให้
2. มีผู้ใหญ่อีกคนที่สามารถเอ่ยนามได้ สั่งการอีกที
ทั้ง 2 ท่านนี้อำนาจล้นฟ้า
แต่ถามว่าการกระทำอย่างนี้ถูกหรือไม่
กรูไม่รู้ เพราะผู้ใหญ่เขาคิดกันเรื่องผลประโยชน์มากกว่าความเดือดร้อนของประชาชน
จำได้ไหม มีคนพูดเรื่องความรัก ความรักคืออะไร
ความรักคือการเสียสละ เสียสละได้ไหม
คำตอบคือไม่ได้ เพราะเรื่องมันมาไกลเกินกว่าที่จะย้อนกลับไปได้แล้ว
ต่างฝ่ายต่างขี่อยู่บนหลังเสือ ใครลงก็ถูกเสืองับตาย
เพราะฉะนั้นงานนี้ มีทางลัดให้ตอนนี้ และนักสู้อุดมการณืก็ต้องต่อสู้กันต่อไปในรูปแบบอื่นๆ
ถ้าคุณไปร่วมกับ ทางลัด (( มรึงไปตายฟรี ))
ถ้าคุณรวบรวมสติ เตรียมต่อสู้ระยะยาวกับพวกโกงบ้านโกงเมือง คุณต้องไปเรียนกฎหมาย ต้องรู้จักผู้ใหญ่เยอะๆ ต้องเข้าวงการเมือง สุดท้าย ถ้าคุณได้เป็นนายก มรึงค่อยไปแก้รัฐธรรมนูญให้แมร่งใช้ได้จริงและยุติธรรมที่สุด นั่นแหล่ะแผนระยะยาว ยาวโคตรๆๆๆๆๆๆ
65 ล้าน คน ต่างความคิด ไอ้ที่มรึงคิดไว้ว่าถูก มรึงก็จะโดนเหมือนไอ้ทักษินในวันนี้ เพระถ้ามรึงไปถึงตรงนั้นได้ มรึงติดหนี้บุญคุณใครไปกี่คนแล้ว กว่ามรึงจะมีวันนั้น สัตยบรรณที่ให้ไว้ว่าจะจงรักภักดีและซื่อสัตย์............ทั้งหลาย มรึงจะยังทำได้จริงอยู่ไหม ถ้าได้ วันนั้นที่ฝันคงจะมาถึงจริง แต่ถ้าไม่ มรึงก็คงเข้าใจความรู้สึกของอดีตนายกบางคนถึงหลายๆคน.......
ไร้สาระทั้งนั้น กรูเมา กรูบ่นไปเรื่อย แต่ที่แน่ๆ กรูไม่ไปร่วมกับไอ้ที่จะโดนเป็นทางลัด ณ.ปัจจุบันแน่ๆ เพราะทางลัด คือ ก้นเหว ไม่มีใครอยากไปก้นเหวกันหรอกครับ ถ้าคุณอยากจะไปกัน เชิญครับ ผมไม่ได้บอกว่าเขาคิดผิด แต่เขาแค่ซวยโดนตัดตอนซะงั้น ไม่ใช่ใจไม่ถึง แต่ผมก็มีแผนระยะยาวที่จะส่งน้องๆเข้าไปเล่นการเมือง และทำอย่างที่ฝันไว้เหมือนกัน การชุมนุมนั้นควรมีเป้าหมายและหลักการที่ชัดเจนและมีจุดสิ้นสุด เมื่อมันไม่สามารถสิ้นสุดเองได้ ก็คงต้องแตกหักกันเป็นเรื่องธรรมดา มันรอต่อไปไม่ได้แล้ว ประเทศชาติเราเสียหายไปหลายแสนล้านบาทแล้ว มันต้องจบ
